Je baby kan nog niet praten, maar kan wel op andere manieren duidelijk maken dat hij slaap heeft. Natuurlijk is elke baby en elk kind anders. De een zal meer slaap nodig hebben dan de ander. En ieder kind zal op zijn eigen manier aangeven dat hij slaap heeft. Veel voorkomende slaapsignalen zijn:
gapen;
roze wangen;
dreinerig huiltje;
naar de oortjes grijpen;
in de ogen wrijven;
extra druk gedrag;
sloom en suf gedrag;
vaker (om)vallen / stoten.
bron: http://www.peuterplace.nl
Posts tonen met het label Bibliotheek. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Bibliotheek. Alle posts tonen
vrijdag 8 januari 2010
maandag 4 januari 2010
Rondje advies
Niet weggaan mamaaa!
Je zit op een verjaardag en raakt aan de praat met een jonge moeder naast wie je bent komen te zitten. Nadat je hebt verteld dat je op een kinderdagverblijf werkt, wil ze graag je advies. Haar dochter brengt ze namelijk sinds kort naar het kinderverblijf, maar dat vind ze erg moeilijk. bij het uitzwaaien blijft haar dochter hartverscheurend huilen, haar kleine armpjes uitgestrekt naar mama... de vrouw vlucht het kinderdagverblijf uit met een scheef lachje op haar gezicht. Volgens haar voelt deze situatie aan als een hel en het is nog knap lastig ook! Ze wil graag wat tips van jou om deze eenkennigheidsfase zo goed mogelijk door te komen...
Dit was ons rondje advies en wij hebben de volgende tips voor jullie kunnen vinden:
* Bij het weggaan is het belangrijk dat er op een duidelijke manier afscheid word genomen en het kind ook duidelijk begroet word, zodat het duidelijk is voor het kind wanneer de ouders weg zijn.
* Begin hier thuis direct mee voordat je naar het KDV gaat. Voorbeeld: Pietje je gaat zo bij de 3 biggetjes spelen.
* Eenmaal bij het KDV
Stel het kind gerust, ''mama komt jou zo weer ophalen. na het broodeten is mama er weer. ''
* Sommige ouders denken dat ze beter stilltjes weg kunnen gaan, zonder afscheid te nemen. dit is echter niet verstandig. Zo kan het kind een angst ontwikkelen dat dit vaker gaat gebeuren.
* Je kunt ook wat vertrouwd meegeven. zoals een knuffel of speen.
* Blijf opgewekt en laat het afscheid niet al te lang duren.
* Als jij zeker weet dat je kind naar een goede plek gaat, breng dit gevoel dat ook over op je kind!.
Je zit op een verjaardag en raakt aan de praat met een jonge moeder naast wie je bent komen te zitten. Nadat je hebt verteld dat je op een kinderdagverblijf werkt, wil ze graag je advies. Haar dochter brengt ze namelijk sinds kort naar het kinderverblijf, maar dat vind ze erg moeilijk. bij het uitzwaaien blijft haar dochter hartverscheurend huilen, haar kleine armpjes uitgestrekt naar mama... de vrouw vlucht het kinderdagverblijf uit met een scheef lachje op haar gezicht. Volgens haar voelt deze situatie aan als een hel en het is nog knap lastig ook! Ze wil graag wat tips van jou om deze eenkennigheidsfase zo goed mogelijk door te komen...
Dit was ons rondje advies en wij hebben de volgende tips voor jullie kunnen vinden:
* Bij het weggaan is het belangrijk dat er op een duidelijke manier afscheid word genomen en het kind ook duidelijk begroet word, zodat het duidelijk is voor het kind wanneer de ouders weg zijn.
* Begin hier thuis direct mee voordat je naar het KDV gaat. Voorbeeld: Pietje je gaat zo bij de 3 biggetjes spelen.
* Eenmaal bij het KDV
Stel het kind gerust, ''mama komt jou zo weer ophalen. na het broodeten is mama er weer. ''
* Sommige ouders denken dat ze beter stilltjes weg kunnen gaan, zonder afscheid te nemen. dit is echter niet verstandig. Zo kan het kind een angst ontwikkelen dat dit vaker gaat gebeuren.
* Je kunt ook wat vertrouwd meegeven. zoals een knuffel of speen.
* Blijf opgewekt en laat het afscheid niet al te lang duren.
* Als jij zeker weet dat je kind naar een goede plek gaat, breng dit gevoel dat ook over op je kind!.
Hoe peuters en kleuters omgaan met verlies
Hoewel men vroeger dacht dat dit niet zo was, rouwen kinderen na een verlies, net zoals volwassenen. Toen dacht men dat kleine kinderen er geen weet van hadden en de gebeurtenissen snel zouden vergeten. Maar kinderen vangen veel meer op dan we denken. Ze merken dat dingen anders gaan, dat mama verdriet heeft, ze vangen flarden van gesprekken op en voelen de spanning die er is. Maar ze hebben het nodig dat aan hen uitgelegd wordt wat er aan de hand is, anders worden ze onrustig en angstig. En aan vertellen hebben veel kinderen niet genoeg, ze moeten het met al hun zintuigen ervaren. Als er iemand is overleden en die is een sterretje geworden, dat kan een kind niet begrijpen.
Als je het op deze manier doet, zelf rustig blijft en steeds kijkt hoe je kind reageert dan kan er niks fout gaan. Voorbereiden en informeren is het halve werk. Peuters en kleuters schrikken niet zo snel van iemand die dood is maar ze stemmen af op de volwassenen om hen heen. Als je zelf paniekerig reageert, kunnen ze onrustig en bang worden. Maar als je moet huilen en je vertelt dat je verdrietig bent omdat opa dood is, dan vinden kinderen dat heel gewoon.
Als ze bang zijn om een overledene te bezoeken, dwing ze dan niet. Vraag wat ze bang maakt, en geef uitleg. Hou ze aan hun handje vast of neem ze op de arm en neem gas terug als je merkt dat ze bang worden.
Wat weten peuters over de dood?
Kleine kinderen begrijpen het definitieve karakter van dood zijn nog niet. Voor hen is dood iets tijdelijks, een soort slaap, waarbij de dode niet kan zien en niet meer kan bewegen. Ze denken vaak dat leven en dood elkaar afwisselen. Daardoor wekken ze soms de indruk het de gewoonste zaak van de wereld te vinden dat opa is doodgegaan.
Ze hebben vaak veel belangstelling voor de feitelijke kanten van de dood. ‘Hij ziet wit’, ‘Kan hij niet meer lopen?’, ‘Kan opa het nog horen als ik iets zeg?’. Ze zijn nog niet bang voor de dood. Voor hen is een scheiding door de dood nog niet definitief. Daarom moet je het ook goed uitleggen want anders komen ze na verloop van tijd met vragen over wanneer de overledene terugkomt, alsof het een spelletje is geweest.
Ook hun eerste reactie is voor volwassenen niet altijd te begrijpen. Aan een vierjarig meisje wordt verteld dat haar papa dood is. Ze luistert en vraagt vervolgens: ‘Mag ik nu buiten gaan spelen?’ Voor haar moeder een onbegrijpelijke reactie. Zij gaat ervan uit dat haar dochter net zo verdrietig zal reageren als zij.
Veel kleine kinderen zijn echter in verwarring omdat een uitvaart veel elementen heeft van een feest. Er komt bezoek, er is veel aandacht voor de kinderen, iedereen heeft mooie kleren aan, en er zijn koekjes of cake. Ze hebben geen notie van het definitieve van het afscheid. Ze moeten dat nadrukkelijk uitgelegd krijgen en meestal is het nodig om het iedere keer weer te herhalen. Want kinderen houden hoop en grijpen ieder teken aan waaruit blijkt dat het mogelijk anders is.
bron: http://www.peuterplace.nl/rouwverwerking/rouw_peuter_kleuter.htm
Als je het op deze manier doet, zelf rustig blijft en steeds kijkt hoe je kind reageert dan kan er niks fout gaan. Voorbereiden en informeren is het halve werk. Peuters en kleuters schrikken niet zo snel van iemand die dood is maar ze stemmen af op de volwassenen om hen heen. Als je zelf paniekerig reageert, kunnen ze onrustig en bang worden. Maar als je moet huilen en je vertelt dat je verdrietig bent omdat opa dood is, dan vinden kinderen dat heel gewoon.
Als ze bang zijn om een overledene te bezoeken, dwing ze dan niet. Vraag wat ze bang maakt, en geef uitleg. Hou ze aan hun handje vast of neem ze op de arm en neem gas terug als je merkt dat ze bang worden.
Wat weten peuters over de dood?
Kleine kinderen begrijpen het definitieve karakter van dood zijn nog niet. Voor hen is dood iets tijdelijks, een soort slaap, waarbij de dode niet kan zien en niet meer kan bewegen. Ze denken vaak dat leven en dood elkaar afwisselen. Daardoor wekken ze soms de indruk het de gewoonste zaak van de wereld te vinden dat opa is doodgegaan.
Ze hebben vaak veel belangstelling voor de feitelijke kanten van de dood. ‘Hij ziet wit’, ‘Kan hij niet meer lopen?’, ‘Kan opa het nog horen als ik iets zeg?’. Ze zijn nog niet bang voor de dood. Voor hen is een scheiding door de dood nog niet definitief. Daarom moet je het ook goed uitleggen want anders komen ze na verloop van tijd met vragen over wanneer de overledene terugkomt, alsof het een spelletje is geweest.
Ook hun eerste reactie is voor volwassenen niet altijd te begrijpen. Aan een vierjarig meisje wordt verteld dat haar papa dood is. Ze luistert en vraagt vervolgens: ‘Mag ik nu buiten gaan spelen?’ Voor haar moeder een onbegrijpelijke reactie. Zij gaat ervan uit dat haar dochter net zo verdrietig zal reageren als zij.
Veel kleine kinderen zijn echter in verwarring omdat een uitvaart veel elementen heeft van een feest. Er komt bezoek, er is veel aandacht voor de kinderen, iedereen heeft mooie kleren aan, en er zijn koekjes of cake. Ze hebben geen notie van het definitieve van het afscheid. Ze moeten dat nadrukkelijk uitgelegd krijgen en meestal is het nodig om het iedere keer weer te herhalen. Want kinderen houden hoop en grijpen ieder teken aan waaruit blijkt dat het mogelijk anders is.
bron: http://www.peuterplace.nl/rouwverwerking/rouw_peuter_kleuter.htm
Peuterpubertijd
Wat is peuterpuberteit?
De een noemt het de "Ik-ben-2-dus-Ik-zeg-Nee fase", de ander noemt het "terrible two’s", wij noemen het hier peuterpuberteit. Puberteit is kort samengevat een fase waarin een kind grenzen verkent, zich losmaakt en op eigen benen probeert te staan (een eigen identiteit zoekt).In feite maakt je kindje rond 2 jaar zo’n soort fase door. Hij krijgt een eigen willetje en laat dat ook gelden.
Hij merkt dat sommige dingen niet mogen, of geaccepteerd worden door zijn omgeving. Hij merkt dat hij een reactie krijgt op zijn gedrag. Je kind is koppig en heeft regelmatig driftbuien. Het aantal buien neemt af zodra je peuter beter kan praten. Rond 4 jaar is hij heel wat rustiger. Deze fase is positief. Je peuter wordt zelfstandig genoeg om de wereld alleen tegemoet te treden. Hieronder volgen verschillende tips over hoe om te gaan met driftbuien. Natuurlijk is ieder kindje anders van aard en je moet uitvinden wat bij jouw kindje het meest effectief is.
bron: http://www.peuterplace.nl
De een noemt het de "Ik-ben-2-dus-Ik-zeg-Nee fase", de ander noemt het "terrible two’s", wij noemen het hier peuterpuberteit. Puberteit is kort samengevat een fase waarin een kind grenzen verkent, zich losmaakt en op eigen benen probeert te staan (een eigen identiteit zoekt).In feite maakt je kindje rond 2 jaar zo’n soort fase door. Hij krijgt een eigen willetje en laat dat ook gelden.
Hij merkt dat sommige dingen niet mogen, of geaccepteerd worden door zijn omgeving. Hij merkt dat hij een reactie krijgt op zijn gedrag. Je kind is koppig en heeft regelmatig driftbuien. Het aantal buien neemt af zodra je peuter beter kan praten. Rond 4 jaar is hij heel wat rustiger. Deze fase is positief. Je peuter wordt zelfstandig genoeg om de wereld alleen tegemoet te treden. Hieronder volgen verschillende tips over hoe om te gaan met driftbuien. Natuurlijk is ieder kindje anders van aard en je moet uitvinden wat bij jouw kindje het meest effectief is.
bron: http://www.peuterplace.nl
maandag 23 november 2009
VVE
Voor en vroegschoolse educatie:
VVE is de verzamelnaam voor methodische en systeemmatische ondersteuning. Dit wil zeggen dat ze de ontwikkeling stimuleren van het jonge kind van de leeftijd 2 tot 6 jaar. 10 jaar geleden was de gemeente verantwoordelijk, nu zijn de gemeente en het schoolbestuur samen verantwoordelijk.
peuterspeelzalen en kinderdagverblijven kunnen met een VVE methode werken.
Het doel van VVE is: om achterstanden of beperkingen te voorkomen. Hierbij word de taalontwikkeling, sociaal emotionele ontwikkeling, motorische ontwikkeling en de cognitieve ontwikkeling gestimuleerd.
Er zijn 4 bekende VVE programma's waar instellingen mee kunnen werken:
Piramide, startblokken, sporen en caleidoschoop.
Het programme waar het meeste mee gewerkt word is piramide. Dit is voor kinderen van 2 tot 6 jaar. Voor kinderen met een achterstand, voor de middenmoot, en voor de pientere kinderen. De basis is veiligheid, hierop kun je verder bouwen. de ontwikkelingsgebieden zijn: hoofd, hart en hand.
VVE is de verzamelnaam voor methodische en systeemmatische ondersteuning. Dit wil zeggen dat ze de ontwikkeling stimuleren van het jonge kind van de leeftijd 2 tot 6 jaar. 10 jaar geleden was de gemeente verantwoordelijk, nu zijn de gemeente en het schoolbestuur samen verantwoordelijk.
peuterspeelzalen en kinderdagverblijven kunnen met een VVE methode werken.
Het doel van VVE is: om achterstanden of beperkingen te voorkomen. Hierbij word de taalontwikkeling, sociaal emotionele ontwikkeling, motorische ontwikkeling en de cognitieve ontwikkeling gestimuleerd.
Er zijn 4 bekende VVE programma's waar instellingen mee kunnen werken:
Piramide, startblokken, sporen en caleidoschoop.
Het programme waar het meeste mee gewerkt word is piramide. Dit is voor kinderen van 2 tot 6 jaar. Voor kinderen met een achterstand, voor de middenmoot, en voor de pientere kinderen. De basis is veiligheid, hierop kun je verder bouwen. de ontwikkelingsgebieden zijn: hoofd, hart en hand.
maandag 12 oktober 2009
Beroepshouding Spw'er
Inlevingsvermogen:
Inlevingsvermogen moet zichtbaar zijn in gedrag. De ander moet kunnen ervaren dat je begrip toont. Het moet duidelijk zijn dat je luistert naar de gevoelens van de cliënt en dat je deze ook voor de cliënt verwoord. Om je empathie te vergroten kun je gebruik maken van je eigen ervaringen en de ervaringen van een ander. Maar ook kun je gebruik maken van boeken en films waarin iemands persoonlijke ervaringen centraal staan.
Echtheid:
Je moet jezelf durven zijn. Een cliënt voelt het wanneer je niet echt bent. Dit belemmert je contact met de cliënt. Maar ook je communicatie met collega's. Echt zijn, betekent dat er overeenstemming is tussen je innerlijke belevingswereld en je uiterlijke gedrag. (wat je voelt en wat je laat zien). Ga dus zoveel mogelijk naast de cliënt staan, zorg dat wat je zegt/doet klopt met wat je denkt en voelt, maak gebruik van ervaringen van anderen en deel je eigen ervaringen. Durf je zwakke kanten ook te laten zien.
Vertrouwen en Acceptatie:
Wanneer een SPW' er de juiste beroepshouding heeft, betekent dit dat hij/zij als agogisch begeleider de cliënt aanvaardt zoals hij/zij is en hem/haar waardeert met zijn/haar specifieke eigenschappen, kwaliteiten, tekortkomingen.
Inlevingsvermogen moet zichtbaar zijn in gedrag. De ander moet kunnen ervaren dat je begrip toont. Het moet duidelijk zijn dat je luistert naar de gevoelens van de cliënt en dat je deze ook voor de cliënt verwoord. Om je empathie te vergroten kun je gebruik maken van je eigen ervaringen en de ervaringen van een ander. Maar ook kun je gebruik maken van boeken en films waarin iemands persoonlijke ervaringen centraal staan.
Echtheid:
Je moet jezelf durven zijn. Een cliënt voelt het wanneer je niet echt bent. Dit belemmert je contact met de cliënt. Maar ook je communicatie met collega's. Echt zijn, betekent dat er overeenstemming is tussen je innerlijke belevingswereld en je uiterlijke gedrag. (wat je voelt en wat je laat zien). Ga dus zoveel mogelijk naast de cliënt staan, zorg dat wat je zegt/doet klopt met wat je denkt en voelt, maak gebruik van ervaringen van anderen en deel je eigen ervaringen. Durf je zwakke kanten ook te laten zien.
Vertrouwen en Acceptatie:
Wanneer een SPW' er de juiste beroepshouding heeft, betekent dit dat hij/zij als agogisch begeleider de cliënt aanvaardt zoals hij/zij is en hem/haar waardeert met zijn/haar specifieke eigenschappen, kwaliteiten, tekortkomingen.
zondag 16 november 2008
Samen spelen
........................................................................................................................................................................................................
Veel ouders maken zich zorgen dat hun kinderen niet goed of helemaal niet samen kunnen spelen. Vooral peuters en kleuters schoppen eerder iets om van een ander kindje dan dat ze lief iets aangeven of helpen.
Hoe komt dat? Omdat samen spelen een sociale vaardigheid is, die zoals alle vaardigheden gewoon geleerd moet worden. dat kan een kindje niet zomaar.
Peuters kunnen verbazingwekkend veel, maar er zijn ook nog talloze dingen die ze niet kunnen. Eén van die dingen is samen spelen. Dat komt doordat kleine kinderen, waaronder peuters, nog heel sterk op zichzelf gericht zijn. Ze zien zichzelf als het centrum van de wereld, en kunnen zich nog niet inleven in anderen.
Kinderen leren onder andere door dingen af te kijken. Door regelmatig samen te spelen, kunt u voordoen hoe het moet. Wees daarbij niet al te lief, want in het echt kan het andere kindje ook niet al te lief zijn.
........................................................................................................................................................................................................
Veel ouders maken zich zorgen dat hun kinderen niet goed of helemaal niet samen kunnen spelen. Vooral peuters en kleuters schoppen eerder iets om van een ander kindje dan dat ze lief iets aangeven of helpen.
Hoe komt dat? Omdat samen spelen een sociale vaardigheid is, die zoals alle vaardigheden gewoon geleerd moet worden. dat kan een kindje niet zomaar.
Peuters kunnen verbazingwekkend veel, maar er zijn ook nog talloze dingen die ze niet kunnen. Eén van die dingen is samen spelen. Dat komt doordat kleine kinderen, waaronder peuters, nog heel sterk op zichzelf gericht zijn. Ze zien zichzelf als het centrum van de wereld, en kunnen zich nog niet inleven in anderen.
Kinderen leren onder andere door dingen af te kijken. Door regelmatig samen te spelen, kunt u voordoen hoe het moet. Wees daarbij niet al te lief, want in het echt kan het andere kindje ook niet al te lief zijn.
........................................................................................................................................................................................................
woensdag 12 november 2008
Belangrijk
Vitamine D
Tot 4 jaar moeten kinderen Vitamine D wordt door het zonlicht direct aangemaakt in de huid. Weinig zonlicht, bedekkende kleding, een donkere huid kunnen ervoor zorgen dat de aanmaak van vitamine D minimaal is. Het is niet mogelijk het aantal microgrammen vitamine D dat een peuter nodig heeft alleen uit de voeding te halen. Daarom is het advies elk kind onder de vier jaar het hele jaar door extra vitamine D te geven. Er zijn bij de drogist verschillende multivitaminen te koop. Het merk maakt niet uit, zolang het een multivitamine is, is het goed...
Tot 4 jaar moeten kinderen Vitamine D wordt door het zonlicht direct aangemaakt in de huid. Weinig zonlicht, bedekkende kleding, een donkere huid kunnen ervoor zorgen dat de aanmaak van vitamine D minimaal is. Het is niet mogelijk het aantal microgrammen vitamine D dat een peuter nodig heeft alleen uit de voeding te halen. Daarom is het advies elk kind onder de vier jaar het hele jaar door extra vitamine D te geven. Er zijn bij de drogist verschillende multivitaminen te koop. Het merk maakt niet uit, zolang het een multivitamine is, is het goed...
een kind met ADHD en wat is ADHD
ADHD
In de kinderopvang heb je met verschillende kinderen te maken, de 1 is heel erg rustig en de ander wat drukker. misschien zo druk dat je zou denken dat een kind adhd heeft. maar wat is adhd precies en kun je wel zo makkelijk zeggen en denken dat een kind adhd heeft.
hierover wil ik jullie wat meer informatie geven over adhd, wat het precies is, hoe het kind zich gedraagd, en wat je tegen adhd kunt doen. ik denk dat dit heel erg belangrijk is dat mensen die met kinderen gaan werken weten wat het is en je er is wat meer in te verdiepen. mijn neefje is 4 en ze hebben dit jaar ontdekt dat hij ook adhd heeft. hij was druk op school, thuis al helemaal.
De afkorting adhd staat voor het Engelse 'attention deficit hyperactivity disorder'. In het Nederlands is dat: 'aandachtstekort- en hyperactiviteitsstoornis'. dit betekend de letterlijke vertaling van adhd.
Adhd heeft drie hoofdkenmerken:
Overmatige bewegingsdrang, Verminderd concentratievermogen, Ondoordacht handelen.
Overmatige bewegingsdrang: Altijd een gevoel van onrust, niet stil kunnen zitten, steeds moeten opstaan en rondwandelen, voortdurend friemelen met (iets in) de handen, met de voeten tikken, altijd maar doorpraten, ellenlange verhalen afsteken waarvan de luisteraar de draad kwijtraakt, gespannen zijn en blijven, moeilijk tot rust komen.
verminderd concentratievermogen: Vergeetachtigheid, moeite met details, spullen kwijtraken, afgeleid raken, van alles tegelijk doen, niet kunnen blijven luisteren. Interessante vakken op school gaan ook beter dan saaie vakken.
ondoordacht handelen: Meteen dingen doen of zeggen zonder er eerst over na te denken, voor je beurt praten, vreetbuien, gevaarlijk gedrag in het verkeer/op straat, snel relaties aangaan en weer verbreken, geld uitgeven zonder dat het nodig of verantwoord is, voordringen zonder dat je er erg in hebt: allemaal voorbeelden van impulsief gedrag.
Hoe kom je aan ADHD?
De oorzaak van adhd is nog niet helemaal bekend. Wel is duidelijk dat het te maken heeft met een stoornis in de uitwisseling van stoffen die de prikkelgeleiding in de hersenen regelen. De binnenkomende informatie wordt onvoldoende verwerkt, waardoor er geen controle meer is.
wat kun je eraan doen:
Adhd is niet te genezen, maar er bestaan medicijnen tegen en therapie. bij 80 tot 90% van de kinderen zorgen ze voor een sterke verbetering van het gedrag,
met medicatie is het kind:
-beter in staat zijn eigen gedrag in de hand te houden;
-beter in staat het schoolwerk af te maken;
-beter bereikbaar voor de opvoeders;
-beter in staat fijn-motorische taken uit te voeren (bijvoorbeeld schrijven).
bron: http://www.janssen-cilag.nl/disease/detail.jhtml?itemname=adhd_about&source=google&gclid=CKXthd3875YCFRmlugodznr2qA
In de kinderopvang heb je met verschillende kinderen te maken, de 1 is heel erg rustig en de ander wat drukker. misschien zo druk dat je zou denken dat een kind adhd heeft. maar wat is adhd precies en kun je wel zo makkelijk zeggen en denken dat een kind adhd heeft.
hierover wil ik jullie wat meer informatie geven over adhd, wat het precies is, hoe het kind zich gedraagd, en wat je tegen adhd kunt doen. ik denk dat dit heel erg belangrijk is dat mensen die met kinderen gaan werken weten wat het is en je er is wat meer in te verdiepen. mijn neefje is 4 en ze hebben dit jaar ontdekt dat hij ook adhd heeft. hij was druk op school, thuis al helemaal.
De afkorting adhd staat voor het Engelse 'attention deficit hyperactivity disorder'. In het Nederlands is dat: 'aandachtstekort- en hyperactiviteitsstoornis'. dit betekend de letterlijke vertaling van adhd.
Adhd heeft drie hoofdkenmerken:
Overmatige bewegingsdrang, Verminderd concentratievermogen, Ondoordacht handelen.
Overmatige bewegingsdrang: Altijd een gevoel van onrust, niet stil kunnen zitten, steeds moeten opstaan en rondwandelen, voortdurend friemelen met (iets in) de handen, met de voeten tikken, altijd maar doorpraten, ellenlange verhalen afsteken waarvan de luisteraar de draad kwijtraakt, gespannen zijn en blijven, moeilijk tot rust komen.
verminderd concentratievermogen: Vergeetachtigheid, moeite met details, spullen kwijtraken, afgeleid raken, van alles tegelijk doen, niet kunnen blijven luisteren. Interessante vakken op school gaan ook beter dan saaie vakken.
ondoordacht handelen: Meteen dingen doen of zeggen zonder er eerst over na te denken, voor je beurt praten, vreetbuien, gevaarlijk gedrag in het verkeer/op straat, snel relaties aangaan en weer verbreken, geld uitgeven zonder dat het nodig of verantwoord is, voordringen zonder dat je er erg in hebt: allemaal voorbeelden van impulsief gedrag.
Hoe kom je aan ADHD?
De oorzaak van adhd is nog niet helemaal bekend. Wel is duidelijk dat het te maken heeft met een stoornis in de uitwisseling van stoffen die de prikkelgeleiding in de hersenen regelen. De binnenkomende informatie wordt onvoldoende verwerkt, waardoor er geen controle meer is.
wat kun je eraan doen:
Adhd is niet te genezen, maar er bestaan medicijnen tegen en therapie. bij 80 tot 90% van de kinderen zorgen ze voor een sterke verbetering van het gedrag,
met medicatie is het kind:
-beter in staat zijn eigen gedrag in de hand te houden;
-beter in staat het schoolwerk af te maken;
-beter bereikbaar voor de opvoeders;
-beter in staat fijn-motorische taken uit te voeren (bijvoorbeeld schrijven).
bron: http://www.janssen-cilag.nl/disease/detail.jhtml?itemname=adhd_about&source=google&gclid=CKXthd3875YCFRmlugodznr2qA
vrijdag 7 november 2008
gastles BSO
We hebben in de klas een gastles over de BSO gehad, deze mevrouw vertelde vanuit haar positie over haar ervaring met de BSO.
De meeste mensen hebben een verkeerd beeld over een BSO, maar eigenlijk heb je bij een BSO veel mogelijkheden. de kinderen zijn vrij in wat ze willen doen. Niks is verplicht en ze mogen doen waar ze zelf zin in hebben. Sommige mensen denken ook dat de kinderen die bij een BSO komen dat dat meestal brutale kinderen zijn, maar dat is niet waar. Overal heb je kinderen die minder goed luisteren. Dat heeft niks met een BSO te maken.
Natuurlijk zitten er voordelen aan, sommige mensen denken van niet maar voor de kinderen zelf en voor de begeleiders van een BSO zitten er ook veel voordelen aan.
kinderen zijn veel zelfstandiger omdat ze meestal al wat ouder zijn. Zo kunnen ze zelf beslissen wat ze willen doen, ze kunnen zelf eten en drinken, zelf brood smeren, enzovoorts.
de kinderen worden door de leidsters opgehaald vanuit school.
doordat ze zoveel zelf kunnen varrieert de dag heel vaak.
In de vakantie werken de begeleidsters met een thema, de kinderen mogen soms zelf kiezen voor een thema.
Dus nu hoop ik dat je een beetje een beeld hebt gekregen van een BSO...
De meeste mensen hebben een verkeerd beeld over een BSO, maar eigenlijk heb je bij een BSO veel mogelijkheden. de kinderen zijn vrij in wat ze willen doen. Niks is verplicht en ze mogen doen waar ze zelf zin in hebben. Sommige mensen denken ook dat de kinderen die bij een BSO komen dat dat meestal brutale kinderen zijn, maar dat is niet waar. Overal heb je kinderen die minder goed luisteren. Dat heeft niks met een BSO te maken.
Natuurlijk zitten er voordelen aan, sommige mensen denken van niet maar voor de kinderen zelf en voor de begeleiders van een BSO zitten er ook veel voordelen aan.
kinderen zijn veel zelfstandiger omdat ze meestal al wat ouder zijn. Zo kunnen ze zelf beslissen wat ze willen doen, ze kunnen zelf eten en drinken, zelf brood smeren, enzovoorts.
de kinderen worden door de leidsters opgehaald vanuit school.
doordat ze zoveel zelf kunnen varrieert de dag heel vaak.
In de vakantie werken de begeleidsters met een thema, de kinderen mogen soms zelf kiezen voor een thema.
Dus nu hoop ik dat je een beetje een beeld hebt gekregen van een BSO...
dinsdag 16 september 2008
Wat is kinderopvang eigelijk?
kinderopvang is een algeme voorziening waar kinderen worden opgevangen op momenten dat hun ouders/verzorgers aan het werk zijn of andere verplichtingen hebben.
binnen de kinderopvang proberen ze (in zoveel mogelijke huissfeer) kinderen vanaf 6 weken tm 4 jaar op te vangen.
horizontale groep betekend: kinderen waarvan dezelfde leeftijd geplaats worden.
verticale groep betekend: een groep met kinderen van verschillende leeftijden.
de meeste kinderdagverblijven zijn open van maandag tot en met vrijdag van 8 tot 6 uur.
de groepsruimten zijn warm en gezellig ingericht zodat de kinderen zich er thuis en geborgen voelen. de kinderen worden individueel benaderd zodat ze zich ook op eigen niveau kunnen ontwikkelen. het spelmateriaal is voor zowel binnen als voor buiten. en het is goed schoon te houden materiaal. dit inverband met de veiligheid en hygiëne.
Abonneren op:
Posts (Atom)
